به کوهستان می نگرم ، درونم سرشار از نیرو می شود کوهها سر فرود می آورند ، و می گویند : باز ما را درخواهی نورد . ارد بزرگ
کاش میشد در کوهستان بمانم
به کوهستانی زیبا و روح افزا
رسیده ام
آرامشی دلپذیر حکمفرماست
از پنجره به بیرون مینگرم
پرواز دسته جمعی پرندگان مهاجر،
آسمان نیلگون و کوههای سراسر سبز
که با نور نقره فام آفتاب
مزین شده
چشمانم را نوازش میدهد
آهنگ دلپذیر زنگوله ی گاو ها
موسیقی دلنشینی را مینوازد.
در اینجا از آدمیانی که
کلامشان و لبخندشان
دروغین است خبری نیست
آدم های ریا کار و پنهانکار
آدمهایی که به فرمان خود نمی زیند
و در زندان قید وبند اسیرند
آدم های تهی از عواطف انسانی
که همچون عروسکهای متحرک به هر سو روانند
و نقشه ی ویرانی تو را در سر میرورانند
آدمهاییکه از ترس چشم زخم تو را از خود میرانند
اینجا کسی بیکار نیست
کسی در غم نان وآب نیست
از تبعیض نژادی ، مذهبی خبری نیست
از فقر ونابرابری اثری نیست
از جنگ و خشونت هم خبری نیست
کاش میشد در کوهستان بمانم
Je tourne vers la montagne pleine d'énergie . Les montagnes baissent la tête et disent "tu viendras de nouveau"
Montagne
Je suis au sommet d’une magnifique montagne
Une paix plaisante règne
Je contemple par la fenêtre
La fuite en masse des oiseaux migrateurs
Le ciel Bleu et les montagnes toutes vertes
Avec la lumière argentée du soleil
caressent mes yeux
La mélodie des cloches
joue une musique plaisante
Ici on ne voit plus des individus
Avec de faux rires, de fausses paroles
Les personnes hypocrites
Les personnes qui ne maitrisent pas leur vie
Et qui sont l’esclave des contraintes
Dépourvu des émotions humaines
Comme les poupées animées
Passent par tous les côtés
Et ne pense qu’à vous détruire
Les personnes qui s’éloignent de toi
Par peur du mauvais œil
Ici personne n’est sans boulot
Personne ne se soucie de son pain
On ne voit plus la discrimination racial, religieuse
La pauvreté et l’inégalité
La guerre et la violence n’existe pas
Je voudrais tant pouvoir rester dans les montagnes
